| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 |
《 باران 》
در زیرِ باران ، ریز ریز از خود شدم بیخود
باران که می آید ، دلم را می بَرَد با خود
هر قطره اش ، بر تارهایَم زَخمِه ای می زَد
پودَم همه غرقِ سَماع و پایکوبی شد
این راه و رسمَ نَشئِگی ، از مُد نمیاُفتد
فکرِ خُمارِ بعد از آن هم کردهام لابُد
بگرفته مردم ، زیرِ سقفِ خانهها آرام
باران ولی بُردِه مرا ، در کوچهها با خود
بر شانه هایم ، نم نمِ باران فرو می ریخت
تا باز هم روحِ مرا ، بیخود کند از خود...
در حال تکمیل...
✍️عیسی جوکار
سه شنبه۱۴ اسفند ۱۴۰۳
ساعت ۲۳:۳۰
/ بارندگی ملایم /